دکتر نساء کرمی مزین در گفتگو با خبرنگار اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی سلام کنگاور اظهار داشت: در دنیای امروز، ما اغلب دانشآموزان را مانند ماشینهایی میبینیم که باید اطلاعات را پردازش کنند، اما فراموش میکنیم که “مغز” عضوی است که به شدت تحت تأثیر سیستم هیجانی قرار دارد.
وی افزود: وقتی دانشآموزی در استرس، اضطراب یا ناامنیِ عاطفی باشد، بخشِ پردازشِ شناختی مغز او (قشر پیشپیشانی) عملاً “آفلاین” میشود در واقع، دانشآموزِ مضطرب، نمیتواند یاد بگیرد، چون تمامِ انرژیِ ذهنیاش صرفِ “بقا” و “مدیریتِ اضطراب” میشود بنابراین، سرمایهگذاری روی سلامت روان، در واقع سرمایهگذاری روی هوش و یادگیری است.
این روانشناس در ادامه به توضیح دستورالعمل خانوادهها بر اساس مقاطع تحصیلی پرداخت و تصریح کرد: دوره ابتدایی (۶ تا ۱۲ سال) عصرِ امنیت و بازی در این مقطع، هدف اصلی «امنیتِ هیجانی» است.
دکتر کرمیمزین ابراز داشت : کودک باید احساس کند خانه، پناهگاهی است که در آن «اشتباه کردن» مجاز است، باید احساس کند با وجود اضطراب و نگرانی هایش پذیرفته شده است، باید بتواند بدون ترس از احساساتش صحبت کند.
وی به والدین و خانوادهها هم توصیه کرد: تمرکز را از “نمره” به “تلاش” تغییر دهید وقتی کودک از مدرسه میآید یا در کلاس مجازی شرکت می کند، اولین سوالتان نمره نباشد؛ بپرسید: «امروز چه چیزی تو را خوشحال کرد؟» «دوستانت سر کلاس بودند» «اگر نبودند احوالشان را جویا شو» یا «چه چیزی در کلاس تو را به فکر فرو برد؟»
وی تاکید کرد: بازی، زبانِ اصلیِ کودک است و استرسهای کودک این مقطع در بازیها تخلیه میشود اجازه دهید بازی کند و نقشِ والدین، «همبازیِ غیرقضاوتگر» باشد، نه «ناظرِ سختگیر».
دکتر کرمیمزین اذعان داشت:خواب کافی در این سن حیاتیترین فاکتورِ سلامتِ روان است مغزِ کودک برای تثبیتِ یادگیریِ روزانه، نیاز به خوابِ عمیق دارد با برنامهریزیِ خواب، از تحریکپذیریِ سیستم عصبی او جلوگیری کنید، اگر قرار است مجدد زندگی جمعی را تجربه کنیم، انعطاف و در عین حال برنامه ریزی را فراموش نکنید، تایم های آموزش را به تایم های کوتاه تر و لذت بخش تقسیم کنید و اضطراب خود را به صورت خشم بر روی کودک تخلیه نکنید.
این روانشناس به ویژگیهای نوجوانان مقطع راهنمایی نیز اشاره کرد و ادامه داد: این دوران، طوفانِ تغییراتِ هورمونی و عصبی است. مغزِ نوجوان در حالِ بازسازیِ ساختارهای درونیاش است؛ پس انتظارِ رفتارِ منطقیِ صددرصدی نداشته باشید، وقتی عامل دیگری مانند اضطراب جنگ به این پکیج اضافه شود، قطعا آشفتگی بیشتری را تجربه می کند.
کرمیمزین خطاب به والدین و خانوادهها گفت: شرایط محیطی خوبی را فراهم کنید، با ایجادِ «مرزهای منعطف» نوجوان در این سن برای استقلال میجنگد اگر بیش از حد سختگیری کنید، انرژیِ او صرفِ «مبارزه با شما و اضطراب جنگ» میشود تا «یادگیری» پس به جای دستور دادن، «گفتوگو» کنید و حقِ انتخابهای کوچک (مثل انتخابِ ساعت مطالعه یا نوعِ تفریح) را به او بدهید، به او بگویید که میتوانم در مطالعه کمکت کنم اگر مایل بودی.
این رواندرمانگر کودک و نوجوان همچنین به خانوادهها «گوش دادنِ فعال» را توصیه کرد و افزود: وقتی نوجوان حرف میزند، بلافاصله نصیحت نکنید فقط گوش دهید. نوجوان باید حس کند شما «امنترین فرد» برای شنیدنِ درونیترین افکار او هستید، به او نگویید نترس یا فعلا تو درس بخوان هنوز چیزی نشده است چون او نیز در حال تجربه روزهای سختی است.
دکتر کرمیمزین همچنین به اهمیت آموزشِ «هوش هیجانی» نیز اشاره کرد و اظهار داشت: به او یاد بدهید احساساتش را نامگذاری کند (مثلاً: الان حسِ ناکامی دارم، نه اینکه بگوید «حالم بده»).
وی عنوان کرد: تشخیصِ احساس، ۵۰ درصدِ درمانِ اضطرابِ نوجوان است، اگر از مبهم بودن آینده صحبت می کند با او همدلی کنید و بگویید شرایط برای همه یکسان است و امیدواریم حل شود.
این روانشناس و رواندرمانگر کودک و نوجوان در خصوص دوره متوسطه دوم (۱۵ تا ۱۸ سال) نیز گفت:این دوران، حساسترین زمان برای «اضطرابِ عملکرد» و فشارهای اجتماعیِ کنکور و آینده است.
دکتر کرمیمزین اذعان داشت: شرایط محیطی که ایجاد می کنید تمرکززدایی از «فاجعهسازی» باشد نوجوانان در این سن تمایل دارند شکستهای کوچک را به کلِ آیندهشان تعمیم دهند چه برسد به جنگ (مثلاً: «امتحان را خراب کردم، پس آیندهام تباه است»).
وی تاکید کرد : خانواده باید نقشِ «واقعبینِ دلسوز» را بازی کند و به او یادآوری کند که مسیرِ موفقیت، خطی نیست.
این رواندرمانگر کودک و نوجوان همچنین به خانوادهها توصیه کرد که آموزشِ مهارتهایِ مقابلهای را یاد بگیرند.
وی افزود:یادگیریِ تکنیکهای تنفسِ عمیق، مدیریتِ زمان و مهارتِ “نه گفتن” به فشارهای گروهی، در این سن ضروری است، از بحث کردن های طولانی در این شرایط با نوجوان بپرهیزید زیرا بیشتر از قبل یادگیریش را تحت تاثیر قرار می دهید.
دکتر کرمیمزین در پایان به اهمیت سلامتِ روانِ والدین اشاره کرد و گفت: نوجوانِ این سن، آیینه تمامنمایِ استرسهای شماست. اگر شما مضطرب باشید، او دوبرابر مضطرب خواهد بود برای کمک به او، ابتدا روی آرامشِ خودتان تمرکز کنید یک والدِ آرام، بهترین ابزار برای مدیریتِ طوفانهایِ نوجوانی است اگر خود شما اضطراب بالایی دارید از مشاور یا روانشناس کمک بگیرید.
انتهای خبر/