وی افزود: باور به توانمندیهای داخلی، ارزش علمی فعالیتهای پژوهشی و این نگاه که نوآوری میتواند مسیر مناسبی برای ایجاد اشتغال و حل بخشی از مشکلات اقتصادی باشد، مهمترین انگیزه برای ادامه فعالیت در این حوزه است.
چالشهای مسیر تولید محصولات نوین آبزیان
این پژوهشگر حوزه شیلات با اشاره به چالشهای پیش روی توسعه فرآوردههای نوین آبزیان، تصریح کرد: تأمین سرمایه، دسترسی به تجهیزات و زیرساختهای تولید، هزینههای بالای توسعه محصول و همچنین فاصله میان ایدههای نوآورانه با مرحله تولید صنعتی از مهمترین موانع موجود در این مسیر به شمار میرود.
بهرامیزاده ادامه داد: تفاوت اصلی محصولات نوین آبزیان با تولیدات سنتی، در بهرهگیری از فناوری و نگاه نوآورانه است؛ بهگونهای که هدف، تولید محصولاتی با کیفیت بالاتر، ارزش غذایی بیشتر، ماندگاری مناسبتر و متناسب با نیاز مصرفکنندگان امروزی است.
وی با بیان اینکه ایجاد تنوع در محصولات شیلاتی میتواند مصرف آبزیان را افزایش دهد، گفت: ارائه فرآوردههایی با مصرف آسانتر و متناسب با سبک زندگی جدید، نقش مهمی در افزایش استقبال مردم از آبزیان و تأمین پروتئین سالم مورد نیاز خانوادهها دارد.
حمایت از نوآوری و ارتباط صنعت با دانشگاه
این فعال حوزه شیلات با تأکید بر ضرورت حمایت از توسعه محصولات نوآورانه در صنعت شیلات، خاطرنشان کرد: حمایت در زمینه تحقیقات، تولید، ایجاد ارتباط مؤثر میان پژوهشگران و صنعت، انجام آزمایشهای تخصصی، توسعه محصول و فراهم کردن مسیر آسان برای ورود محصولات جدید به بازار، از نیازهای اساسی این حوزه است.
بهرامیزاده عنوان کرد: توسعه فرآوری آبزیان میتواند زمینهساز ایجاد زنجیره اشتغال، افزایش ارزش محصولات بومی، حمایت از تولیدکنندگان و ایجاد فرصتهای اقتصادی جدید در استانها باشد و بهعنوان یکی از ظرفیتهای مهم توسعه اقتصادی مورد توجه قرار گیرد.
ضرورت تبدیل ایدههای علمی به تولید اقتصادی
وی مهمترین مطالبه فعالان این حوزه را حمایت علمی و عملی از فعالیتهای نوآورانه دانست و گفت: باید مسیر مناسبی برای تبدیل پژوهش و فناوری به تولید واقعی و اشتغال پایدار ایجاد شود تا ایدههای علمی بتوانند به محصولات اقتصادی و قابل عرضه در بازار تبدیل شوند.
این پژوهشگر حوزه شیلات خطاب به فعالان و علاقهمندان این حوزه توصیه کرد: ورود به صنعت شیلات نیازمند دانش، تحقیق، شناخت بازار و ارتباط مستمر با صنعت است؛ چراکه تولید موفق تنها با داشتن یک ایده شکل نمیگیرد، بلکه نیازمند صبر، یادگیری، نوآوری و طی کردن مسیر توسعه محصول است.
بهرامیزاده گفت: آینده صنعت شیلات ایران در گرو حرکت از تولید سنتی به سمت یک صنعت دانشبنیان، نوآور و ارزشآفرین است. نباید آبزیان را تنها بهعنوان یک ماده خام دید، بلکه باید آن را منبعی ارزشمند برای تولید محصولات متنوع، سلامتمحور و صادراتپذیر در نظر گرفت.
وی افزود: توسعه فرآوردههای نوین آبزیان نیازمند ایجاد ارتباط مؤثر و واقعی میان پژوهشگران، دانشگاهها، سرمایهگذاران و صنایع شیلاتی است؛ زیرا بسیاری از ایدههای ارزشمند برای رسیدن به مرحله تولید صنعتی، به حمایت در مسیر توسعه محصول، انجام آزمونهای تخصصی و تسهیل ورود به بازار نیاز دارند.
این فعال حوزه شیلات در پایان تأکید کرد: آبزیان تنها یک محصول غذایی نیستند، بلکه فرصتی بزرگ برای اشتغالزایی، توسعه اقتصادی و تحقق اقتصاد دانشبنیان محسوب میشوند و اگر دانش و فناوری در کنار ظرفیتهای شیلاتی کشور قرار گیرد، میتوان صنعت شیلات را از یک بخش صرفاً تولیدمحور به صنعتی رقابتپذیر، پایدار و ارزشآفرین تبدیل کرد.
انتهای خبر/
منبع: شبکه اطلاعرسانی مرصاد