به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سلام کنگاور سیروس جوادیپور ؛ ضمن گرامیداشت سالروز بزرگداشت شاعر پرآوازه سعدی شیرینسخن، اظهار داشت: مصلحالدین عبدالله، ملقب به سعدی شیرازی، خورشید تابان قرن هفتم هجری است که آثارش همچون پلی میان فرهنگهای مختلف، قرنهاست پیامآور حکمت و صلح برای بشریت بوده است. درباره ریشه لقب وی نظرات متفاوتی وجود دارد؛ برخی آن را برآمده از نام خاندان وی یعنی آلسعد میدانند و گروهی دیگر معتقدند این لقب به واسطه زیستن در دوران پادشاهی سعد بن زنگی برگزیده شده است.
وی با اشاره به جایگاه رفیع این شاعر در ادبیات فارسی افزود: سعدی از جمله سخنورانی است که در آثارش به اشکال گوناگون از مفهوم عشق سخن به میان آورده است. سعدی در کتاب بوستان که در ۱۰ باب تنظیم شده، مدینه فاضله و آرمانشهر ذهنی خود را ترسیم کرده است و در واقع آنچه را که آرزو داشته مردم در زندگی آینده به سوی آن حرکت کنند، در این اثر ماندگار آورده است.
این دانشآموخته زبان و ادبیات فارسی گفت: گلستان سعدی نیز حاصل تجربیات گرانبهای وی طی ۳۰ سال سفر از ایران به مناطقی همچون نظامیه بغداد، مصر و دیگر بلاد آن زمان است. سعدی پس از بازگشت به ایران، آموختههای خود را در هشت باب گلستان به رشته تحریر درآورد. این اثر که نثری آمیخته به نظم دارد، سجع را به بالاترین مرحله خود رسانده است؛ به طوری که از قرن هفتم تاکنون، نمونهای برتر از این کلام آهنگین در ادبیات فارسی مشاهده نمیشود.
ادبیات تعلیمی؛ جوهره آثار شیخ اجل
جوادیپور با دستهبندی انواع ادبی به چهار گروه نمایشی، تعلیمی، غنایی و حماسی، ماهیت نوشتههای سعدی را در ردیف ادبیات تعلیمی برشمرد و گفت: تمام آثار این حکیم فرزانه به گونهای نگارش یافته که قصد آموزش به خواننده را دارد و هدفش این است که مخاطب با مطالعه آنها، پند و اندرز گرفته و در مسیر بهبود رفتار و منش خود گام بردارد.
وی افزود: گرچه سعدی را بیشتر با گلستان و بوستان میشناسند، اما آثار دیگری همچون ملمعات، حبسیات و نصیحتالملوک نیز از وی به یادگار مانده که نشاندهنده ابعاد مختلف دانش و حکمت اوست.
این پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی گفت: برخلاف تصور برخی، سعدی را نمیتوان یک شاعر درباری به معنای رایج آن دانست. در آثاری نظیر نصیحتالملوک و بخشهایی از گلستان، او با صراحت به نصیحت پادشاهان پرداخته و حکایتهایی را در جهت برقراری عدالت و رعایت حقوق زیردستان بیان کرده است.
سعدی، شاعر صلحطلب و جهانشمول
جوادیپور در بخش دیگری از سخنان خود به همعصر بودن سعدی با هجوم مغولان اشاره کرد و یادآور شد: وی پیش از حمله مغول ایران را ترک کرده بود و پس از فروکش کردن شعلههای جنگ و آغاز دوران بازسازی، به وطن بازگشت. سعدی در اشعارش به تغییر خوی درندگی مهاجمان و آرامش نسبی کشور اشاره داشته و این روحیه صلحطلبی در تمام آثار وی جاری است.
وی بیان کرد: شهرت سعدی مرزهای جغرافیایی را درنوردیده است؛ به گونهای که در بسیاری از شهرهای بزرگ جهان همچون نیویورک و شهرهای ایتالیا، خیابان یا مجسمهای به نام او وجود دارد و حتی برخی نام وی را برای فرزندان خود برمیگزینند.
جوادیپور ادامه داد: شعر معروف «بنیآدم اعضای یک پیکرند» که به زبان فارسی بر سردر سازمان ملل متحد نقش بسته و به زبانهای انگلیسی و فرانسه ترجمه شده، گواهی بر دیدگاه جهانشمول و صلحطلبانه این شاعر بزرگ است که ۲۵۰ کشور جهان هنگام ورود به این سازمان با آن مواجه میشوند.
این دانشآموخته زبان و ادبیات فارسی خاطرنشان کرد: ماندگاری سعدی در تاریخ، مرهون حکمت، دانش و زبانِ گویای اوست که وی را به عنوان یک مصلح اجتماعی و معلم بزرگ اخلاق در تمام دورانها معرفی کرده است.
انتهای خبر/
منبع: شبکه اطلاعرسانی مرصاد