به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سلام کنگاور در سخنان مسئولان نیز بر بهرهگیری از ایدههای نو، ظرفیت نخبگان و مشارکت مردم تأکید شده است. این رویکرد زمانی معنا دارد که پیشنهادها بررسی و در صورت تأیید اجرا شوند.
اما گاهی پیشنهاد مشخص و قابل اجرا، به جای بررسی کارشناسی، با بیتوجهی یا مقاومت مواجه میشود. این فاصله، فرصتهای صرفهجویی و بهبود خدمات را کاهش میدهد.
سالهاست از نظام پیشنهادها و بهرهوری سخن گفته میشود. بنابراین مسئله اصلی کمبود ایده نیست؛ مسئله این است که ایدهها پس از ارائه چه سرنوشتی پیدا میکنند؟ آیا بررسی میشوند یا در فرآیند اداری فراموش میشوند؟
گاهی مدیر به روشهای گذشته عادت کرده و همان مسیر را ادامه میدهد، حتی اگر روش دیگری کارآمدتر باشد. مدیر موفق کسی نیست که همه چیز را بداند؛ بلکه کسی است که بداند از چه کسی و چگونه نظر کارشناسی بگیرد. مهم، نتیجه و ارزش ایده برای شهر است.
اگر شهری راهکاری را تجربه کرده است، باید نتیجه، نقاط قوت و ضعف آن را شناخت و سپس با شرایط کنگاور تطبیق داد. یادگیری از تجربه دیگران یکی از اصول مدیریت حرفهای است.
البته هر ایدهای الزاماً درست یا قابل اجرا نیست؛ اما رد آن بدون بررسی کارشناسی نیز قابل دفاع نیست. هر پیشنهاد باید از نظر فنی، اقتصادی، حقوقی و اجرایی ارزیابی شود و در صورت وجود ایراد، مسیر اصلاح یا دلیل رد آن مشخص باشد.
این موضوع برای کنگاور اهمیت بیشتری دارد. بسیاری از مشکلات شهری الزاماً نیازمند اعتبارات سنگین نیستند. در معابر، آسفالت، روشنایی، فضای سبز، انرژی، پسماند و نگهداری تجهیزات میتوان با اصلاح روشها، هزینهها را کاهش و کیفیت خدمات را افزایش داد.
برای مثال، صرفهجویی واقعی به معنای خرید ارزانتر یا کاهش کیفیت نیست. اگر کالای ارزانتر زودتر خراب شود یا اجرای کمکیفیت هزینه تعمیر و تکرار عملیات ایجاد کند، صرفهجویی اتفاق نیفتاده است. صرفهجویی یعنی کاهش هزینه همراه با حفظ کیفیت، دوام و ایمنی.
هزینه چرخه عمر نیز باید مورد توجه قرار گیرد؛ یعنی علاوه بر هزینه اولیه، هزینههای بهرهبرداری، نگهداری، تعمیرات و جایگزینی بررسی شود. گزینه اقتصادی الزاماً ارزانترین گزینه نیست؛ بلکه گزینهای است که در طول عمر مفید، بهترین نسبت میان هزینه، کیفیت، دوام و عملکرد را ایجاد کند.
هر پیشنهاد فنی باید بر اساس هزینه، میزان صرفهجویی، عمر مفید، ریسک اجرایی، کیفیت و اثر آن بر خدمات شهری سنجیده شود. این رویکرد تصمیمگیری را به سمت شواهد و منطق اقتصادی هدایت میکند.
در مواردی که درباره کارآمدی یک ایده اطمینان کامل وجود ندارد، میتوان ابتدا یک پایلوت محدود و کنترلشده اجرا کرد. هزینه و شاخص موفقیت باید مشخص و نتیجه با روش موجود مقایسه شود. در صورت اثبات کارآمدی، اجرای گستردهتر منطقی خواهد بود. این روش، ریسک تصمیمگیری را کاهش میدهد.
بیتوجهی به ایدهها فقط از دست دادن یک فرصت اقتصادی نیست؛ بلکه موجب کاهش انگیزه افراد نیز میشود. بیتوجهی مکرر، شهر را از ظرفیت فکری شهروندان محروم میکند.
در کنگاور، اگر قرار است از ظرفیت مردم و متخصصان استفاده شود، باید موضوع از حالت شعاری خارج شود. میتوان فرآیندی برای دریافت، بررسی، برآورد هزینه و فایده و ارزیابی نتایج تعریف کرد تا دلیل پذیرش یا رد هر ایده روشن باشد.
شهرستان کنگاور برای توسعه به مدیریت صحیح منابع نیاز دارد. هر ریالی که بدون مطالعه و ارزیابی هزینه شود، فرصتی است که برای نیاز دیگری از دست میرود. صرفهجویی و بهینهسازی باید بخشی از فرهنگ مدیریتی و تصمیمگیری شهری باشد.
امروز به مدیریتی نیاز داریم که آماده شنیدن، یادگیری و اصلاح باشد. استفاده از ایده دیگران نشانه ضعف نیست؛ بلکه نشانه بلوغ مدیریتی است.
اگر قرار است کنگاور با منابع محدود، خدمات بهتر و توسعه بیشتری داشته باشد، باید بپرسیم: آیا ظرفیتهای فکری شهر را به کار گرفتهایم؟ آیا هزینه چرخه عمر تصمیمها را سنجیدهایم؟
پاسخ به این پرسشها میتواند آغاز تغییر باشد. گاهی یک ایده، یک تصمیم کارشناسی، اصلاح یک روش نادرست یا جلوگیری از هزینه غیرضروری، ارزش بیشتری برای شهر ایجاد میکند.
شهرستان کنگاور امروز به مدیریتی نیاز دارد که ایده را بشنود، کارشناسی کند، از تجربه دیگران بیاموزد، هزینه و فایده را بسنجد و در صورت کارآمدی، اجرا کند. مدیریت منابع، هنر درست هزینه کردن است.
✍ جواد سعیدی-کارشناس ارشد عمران