وی مصرف مواد مخدر را فراتر از یک خطای رفتاری ساده دانست و افزود: این مسئله به بحرانی در سطح خانواده تبدیل شده است؛ ازاینرو، برخورد با مصرفکنندگان باید علاوه بر اجرای قانون، با رویکرد مددکاری، آگاهیبخشی و هدایت افراد به مسیر درمان همراه باشد.
انکار اعتیاد مهمترین مانع مسیر درمان نوجوانان
این مددکار اجتماعی با اشاره به تجربیات خود در کلانتری، تصریح کرد: بسیاری از جوانان نمیپذیرند که مصرف گل اعتیاد است و آن را صرفاً تفریحی میدانند؛ درحالیکه تصور مصرف مقادیر کم و بیخطر بودن آن، میتواند روند وابستگی و آسیبهای بعدی را پنهان کند.
پورامین پذیرش مسئله اعتیاد را نخستین گام درمان دانست و گفت: از نظر روانشناسی، جلسات جداگانهای برای پذیرش مسئله و همکاری مراجعان برگزار میشود؛ زیرا بدون پذیرش مشکل، اقدامات درمانی نمیتواند اثربخشی لازم را داشته باشد.
وی افزود: نیروی انتظامی مجری قانون است، اما در جایگاه مددکار اجتماعی، در صورت همراهی فرد و خانواده، تلاش میشود از ظرفیت کمپهای ترک اعتیاد مطابق مواد ۱۵ و ۱۶ قانون مبارزه با مواد مخدر برای کمک به فرد استفاده شود.
این مددکار اجتماعی تأکید کرد: بهعنوان آسیبشناس و مددکار اجتماعی، تلاش میکند نوجوانان و جوانان را نسبت به واقعیت اعتیاد آگاه کرده و آنها را به پذیرش مسئله سوق دهد تا زمینه برای آغاز درمان و تغییر رفتار فراهم شود.
ایجاد اعتماد مسیر مؤثر مداخله اجتماعی در پروندهها
پورامین درباره شیوه مواجهه با مراجعان، بیان کرد: در پروندههایی که به خشونت، درگیری و نزاع منجر شده و مصرف مواد پس از انجام تستهای تشخیصی تائید شده است، تلاش میکند با نگاه مثبت و ایجاد اتحاد درمانی، فضای امنی برای گفتوگو ایجاد کند.
وی ادامه داد: استفاده از این روش موجب شده است حداقل حدود ۹۰ درصد مراجعان نسبت به پذیرش مسیر درمان و همکاری قانع شوند؛ موضوعی که اهمیت اعتمادسازی و پرهیز از برخورد صرفاً سلبی را در فرآیند مداخله اجتماعی نشان میدهد.
این مشاور انتظامی، آگاهیبخشی را یکی از مهمترین محورهای پیشگیری از اعتیاد دانست و گفت: آموزش همگانی در دستور کار نیروی انتظامی و مشاوران قرار دارد و تعامل با آموزشوپرورش و دیگر دستگاهها برای برگزاری جلسات آموزشی در مدارس و میان خانوادهها دنبال میشود.
پورامین با اشاره به نقش فضای مجازی و گروه همسالان در گرایش نوجوانان به مصرف مواد، افزود: خانواده نیز یکی از عوامل اثرگذار است و در برخی موارد، آسیبشناسی پروندهها نشان میدهد منشأ مشکلات میتواند در محیط خانواده و کمبود آگاهی والدین باشد.
وی با تأکید بر اهمیت نحوه آموزش نوجوانان، عنوان کرد: نباید با نوجوان از موضع قدرت صحبت کرد؛ بلکه باید با درک شرایط و همدلی، زمینهای ایجاد شود تا نوجوان احساس امنیت کرده و آمادگی بیشتری برای پذیرش توصیهها و بیان مشکلات خود داشته باشد.
این مددکار اجتماعی خاطرنشان کرد: بسیاری از نوجوانان واقعاً از ماهیت ماده مصرفی و علائم ناشی از آن آگاهی ندارند و به همین دلیل، مصرف خود را صرفاً تفریحی تلقی میکنند؛ بنابراین آموزش دقیق، صادقانه و متناسب با سن آنها ضرورت دارد.
همافزایی نهادها؛ راهکار مؤثر پیشگیری از اعتیاد
پورامین پیشگیری از اعتیاد را نیازمند همکاری مجموعهای از دستگاهها دانست و تأکید کرد: مقابله با این آسیب اجتماعی تنها از طریق یک سازمان امکانپذیر نیست و همکاری آموزشوپرورش، نیروی انتظامی، خانوادهها و سایر نهادهای مرتبط باید بهصورت هماهنگ دنبال شود.
وی در پایان بر ضرورت گفتگوی صادقانه با نوجوانان تأکید کرد و گفت: باید پیامدها و علائم ناشی از مصرف برای آنها توضیح داده شود و همزمان نظر و تجربه خودشان درباره مصرف و پروندههای مرتبط شنیده شود تا مسیر آگاهی و پیشگیری مؤثرتر دنبال شود.
منبع: خبرگزاری مهر
انتهای خبر/