به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سلام کنگاور؛ در سواحل مکران، لنج‌سازی تنها یک حرفه نیست؛ مهارتی است که طی نسل‌های متوالی از پدران به فرزندان رسیده و بخشی از هویت دریایی مردمان این منطقه را شکل داده است. صنعتی که روزگاری بر پایه نجاری و ساخت شناورهای چوبی استوار بود و امروز با ورود روش‌های جدید و استفاده از فایبرگلاس، شکل تازه‌ای از تولید را تجربه می‌کند.
کارگاه‌های شناورسازی در کنارک، محل تلاقی تجربه استادکاران قدیمی و تلاش نیروی کار بومی است؛ جایی که ساخت هر شناور به مجموعه‌ای از فعالیت‌های تخصصی، از قالب‌گیری و نجاری تا تکمیل و پرداخت نیاز دارد و استمرار این فرایند، علاوه بر حفظ یک مهارت بومی، زمینه اشتغال گروهی از نیروهای محلی را فراهم می‌کند.
اهمیت این ظرفیت در شرایطی بیشتر نمایان می‌شود که فعالیت کارگاه‌های لنج‌سازی در روزهای جنگ نیز متوقف نشد و کارگران و استادکاران با ادامه فعالیت، امکان حفظ بخشی از فرصت‌های شغلی و تأمین معاش خانواده‌های خود را فراهم کردند.
وقتی هنر اجدادی، موتور اشتغال ساحل می‌شود
کارگران بومی؛ حلقه انسانی زنجیره تولید شناور
صنعت شناورسازی برای بسیاری از جوانان ساحل‌نشین، فرصتی برای یادگیری یک مهارت تخصصی و کسب درآمد است؛ فرصتی که در کنار تجربه استادکاران، نیروی انسانی موردنیاز این حرفه را تأمین می‌کند.
فرشید بلوچ، یکی از کارگران بومی این حوزه، در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون» با اشاره به چهار سال فعالیت خود در صنعت فایبرگلاس اظهار کرد: ۲۵ سال سن دارم و چهار سال است که در این حرفه مشغول به کار هستم و از طریق همین شغل هزینه‌های زندگی خود را تأمین می‌کنم.
وی با اشاره به استمرار فعالیت کارگاه در شرایط جنگی افزود: این مجموعه در تمام دوران جنگ فعال بود و ما نیز به کار خود ادامه دادیم و از همین طریق هزینه‌های زندگی‌مان را تأمین کردیم.
تداوم فعالیت کارگران در این مجموعه نشان می‌دهد که شناورسازی علاوه بر جنبه تولیدی، به بخشی از چرخه معیشت نیروهای بومی تبدیل شده است؛ چرخه‌ای که توقف آن می‌تواند بر درآمد خانواده‌های شاغل در این حوزه تأثیر بگذارد.
در کنار مراحل ساخت، تکمیل و پرداخت شناورها نیز بخش مهمی از فرایند تولید را تشکیل می‌دهد؛ مرحله‌ای تخصصی که بسته به اندازه و شرایط هر لنج، ممکن است ماه‌ها زمان ببرد و به تجربه و دقت نیروی کار نیاز دارد.
وقتی هنر اجدادی، موتور اشتغال ساحل می‌شود
عابد خوشبین، از دیگر کارگران بومی حوزه فایبرگلاس، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون»با اشاره به سابقه فعالیت خود در این حرفه بیان کرد: از سال ۱۳۹۳ در زمینه تکمیل و پرداخت لنج‌های فایبرگلاس فعالیت می‌کنم و در این سال‌ها تجربه‌های ارزشمندی در این زمینه به دست آورده‌ام.
وی افزود: فعالیت ما بیشتر بر تکمیل لنج‌ها از بیرون قالب متمرکز است و مراحل مختلف آماده‌سازی شناورها را انجام می‌دهیم تا برای استفاده در دریا آماده شوند. این کار به دقت، مهارت، حوصله و تجربه نیاز دارد و کیفیت اجرای هر مرحله در نتیجه نهایی تأثیر مستقیمی دارد.
این کارگر بومی با اشاره به زمان موردنیاز برای تکمیل شناورها تصریح کرد: تکمیل هر لنج، بسته به شرایط کار و مراحل موردنیاز، ممکن است حدود شش ماه زمان ببرد و در این مدت باید تمام مراحل با دقت و نظم انجام شود.
خوشبین که حدود یک سال است در شهرستان کنارک فعالیت می‌کند و مسئولیت تأمین هزینه‌های زندگی خانواده‌اش را بر عهده دارد، ادامه داد: دو فرزند، یک پسر و یک دختر دارم و تلاش می‌کنم با کار و کسب درآمد، زندگی مناسبی برای خانواده‌ام فراهم کنم.
وقتی هنر اجدادی، موتور اشتغال ساحل می‌شود
از کلکته تا کنارک؛ ۷ دهه تجربه در ساخت شناور
پشت این فعالیت‌ها، پیشینه‌ای خانوادگی و چندده‌ساله قرار دارد؛ تجربه‌ای که نشان می‌دهد لنج‌سازی در کنارک تنها متکی بر روش‌های جدید تولید نیست، بلکه ریشه در مهارت‌هایی دارد که نسل‌های گذشته به یادگار گذاشته‌اند.
حاج علی‌بخش صیادی، مدیر شرکت شناورسازی نعمان صیاد شهرستان چابهار، در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهامون» با اشاره به پیشینه خانوادگی خود در این صنعت اظهار کرد: لنج‌سازی و نجاری حرفه‌ای موروثی در خانواده ماست که ریشه آن به حدود ۷۰ سال پیش و اجدادمان در شهر کلکته هندوستان بازمی‌گردد. این حرفه از نسل‌های گذشته به ما رسیده و امروز نیز با تکیه بر تجربه و مهارت نیاکان خود، این مسیر را ادامه می‌دهیم.
وی افزود: از دوران کودکی در کنار پدر و پدربزرگم کار می‌کردم و با شیوه‌های سنتی لنج‌سازی و نجاری آشنا شدم. در سال ۱۳۶۴ تحصیل را ترک کردم و به‌صورت جدی وارد این حرفه شدم؛ حرفه‌ای که به‌تدریج به بخش مهمی از زندگی و فعالیت اقتصادی من تبدیل شد.
مدیر شرکت شناورسازی نعمان صیاد با اشاره به روند توسعه فعالیت‌های خود بیان کرد: در سال ۱۳۸۵ شرکت شناورسازی نعمان صیاد را تأسیس و به بهره‌برداری رساندم. در سال‌های ابتدایی، عمده فعالیت ما در زمینه ساخت لنج‌های چوبی و تعمیر و نگهداری شناورها بود، اما با توجه به تحولات صنعت شناورسازی و نیازهای موجود، از سال ۱۳۹۰ فعالیت خود را به سمت ساخت لنج‌های فایبرگلاس گسترش دادیم.
صیادی ادامه داد: در حال حاضر، امکان ساخت لنج‌های فایبرگلاس در چهار اندازه ۳۰، ۴۰، ۵۰ و ۶۰ فوتی در این مجموعه فراهم است و تلاش کرده‌ایم با استفاده از تجربه چندین‌ساله، زمینه تولید شناورهای موردنیاز جامعه صیادی و دریانوردی منطقه را فراهم کنیم.
اشتغال ۱۰۰ نفر در یک مجموعه؛ ظرفیت مغفول اقتصاد دریایی
یکی از ابعاد مهم صنعت شناورسازی، ظرفیت آن برای ایجاد اشتغال در مراحل مختلف ساخت و آماده‌سازی شناورهاست؛ ظرفیتی که در صورت توسعه کارگاه‌ها می‌تواند به تقویت فعالیت‌های وابسته به اقتصاد دریایی نیز کمک کند.
صیادی با اشاره به ظرفیت اشتغال‌زایی شرکت شناورسازی نعمان صیاد خاطرنشان کرد: در محوطه کارگاهی شرکت، حدود ۱۰۰ نفر به‌صورت مستقیم مشغول به کار هستند. علاوه بر این، هر شناور می‌تواند به‌طور مستقل زمینه اشتغال ۲۰ تا ۲۵ نفر را فراهم کند.
وی افزود: توسعه صنعت شناورسازی تنها به ساخت یک لنج محدود نمی‌شود، بلکه می‌تواند به ایجاد فرصت‌های شغلی بیشتر، رونق فعالیت‌های صیادی و تقویت معیشت خانواده‌های منطقه کمک کند.
این ظرفیت در حالی اهمیت دارد که فعالان این حوزه حتی در شرایط دشوار اقتصادی و روزهای جنگ نیز فعالیت خود را ادامه داده‌اند.
مدیر شرکت شناورسازی نعمان صیاد با اشاره به فعالیت مجموعه در دوران جنگ اخیر تصریح کرد: با وجود نوسانات اقتصادی و دشواری‌های مسیر تولید، عرصه را خالی نکردیم و با تمام توان به کار ادامه دادیم تا چراغ لنج‌سازی روشن بماند و اشتغال کارگران بومی حفظ شود.
وی ادامه داد: فعالان صنعت لنج‌سازی و صیادان سال‌ها برای حفظ این حرفه تلاش کرده‌اند و با وجود دشواری‌های فراوان، همچنان برای تأمین معاش خانواده‌ها و ایجاد اشتغال در منطقه فعالیت می‌کنند.
موافقت اصولی؛ مطالبه فعالان شناورسازی برای توسعه تولید
با وجود سابقه طولانی، تجربه فنی و ظرفیت اشتغال‌زایی، توسعه صنعت شناورسازی در مکران همچنان با موانعی روبه‌روست؛ مسائلی که در صورت برطرف نشدن می‌توانند بهره‌گیری از توان تولیدی مجموعه‌های فعال را محدود کنند.
صیادی یکی از مهم‌ترین مشکلات مجموعه خود را صادر نشدن موافقت اصولی از سوی اداره شیلات برای فعالیت‌های مربوط به شناورسازی عنوان کرد و گفت: این موضوع می‌تواند روند توسعه فعالیت مجموعه و استفاده از ظرفیت‌های موجود برای ایجاد اشتغال را با محدودیت مواجه کند.
وی با اشاره به فعالیت مجموعه‌های شناورسازی در استان‌های همجوار بیان کرد: انتظار داریم شرایط و ضوابط مربوط به فعالیت مجموعه‌های واجد شرایط در منطقه ما نیز به‌صورت شفاف و منصفانه بررسی شود تا امکان توسعه فعالیت و بهره‌برداری از ظرفیت‌های موجود فراهم شود.
مدیر شرکت شناورسازی نعمان صیاد تأکید کرد: موافقت اصولی برای فعالیت در حوزه شناورسازی، مطالبه‌ای مهم برای فعالان این صنعت است و انتظار داریم موانع اداری پیش روی مجموعه‌ها با نگاه حمایتی بررسی شود.
لنج‌سازی مکران؛ میراثی که برای توسعه به حمایت نیاز دارد
لنج‌سازی در سواحل مکران، پیوندی میان دانش بومی، نیروی انسانی و ظرفیت‌های اقتصادی دریا ایجاد کرده است؛ صنعتی که از مهارت نسل‌های گذشته شکل گرفته و امروز با استفاده از روش‌های جدید ساخت شناور، همچنان در چرخه تولید منطقه حضور دارد.
اشتغال مستقیم حدود ۱۰۰ نفر در یک مجموعه شناورسازی و امکان ایجاد فرصت‌های شغلی بیشتر در فرایند ساخت شناورها، بخشی از ظرفیت این صنعت را نشان می‌دهد؛ ظرفیتی که برای ارزیابی دقیق جایگاه آن در اقتصاد دریامحور، نیازمند بررسی گسترده‌تر آمار تولید، تعداد کارگاه‌های فعال و میزان اشتغال در سطح استان است.
با این حال، استمرار فعالیت چنین مجموعه‌هایی تنها به تجربه و تلاش فعالان آن وابسته نیست. تسهیل فرایندهای قانونی، تعیین‌تکلیف درخواست‌های مجوز و رفع موانع اداری می‌تواند مسیر توسعه شناورسازی را هموار کند.
اکنون انتظار می‌رود دستگاه‌های مسئول، ضمن بررسی مطالبه فعالان این حوزه، با شفاف‌سازی ضوابط و پاسخگویی درباره موانع موجود، زمینه بهره‌گیری بیشتر از ظرفیت بومی لنج‌سازی را فراهم کنند؛ صنعتی که در روزهای دشوار نیز چرخه تولید را حفظ کرده و می‌تواند سهم مؤثرتری در اشتغال و اقتصاد دریایی مکران داشته باشد.
منبع: عصرهامون
انتهای خبر/