ایران با اقلیم خشک و نیمهخشک همواره با کمبود منابع آب شیرین مواجه بوده و مدیریت پایدار آب، بهویژه در بخشهای شهری و کشاورزی، یکی از چالشهای اساسی کشور محسوب میشود. کاهش منابع آب زیرزمینی، افزایش جمعیت و رشد شهرنشینی فشار بر منابع موجود را افزایش داده و استفاده از آب باران بهعنوان منبع جایگزین و تجدیدپذیر اهمیت استراتژیک یافته است.
آناهیتا در کنگاور، واقع در استان کرمانشاه، یکی از شاخصترین و مهمترین آثار باستانی و نمادی برجسته از معماری مذهبی و مهندسی سنگی دوران هخامنشی و ساسانی است که به پرستش الهه آب، باروری و نگهبان رودخانهها، آناهیتا، نسبت داده میشود.
معبد آناهیتا شهرستان کنگاور از برجستهترین آثار و میراث فرهنگی ایران به شمار میرود و پس از مجموعه تخت جمشید به عنوان بزرگترین بنای سنگی کشور، یکی از مهمترین نمونههای معماری و مهندسی دوران باستان است که فناوریهای پیشرفته آبی، طراحی پیچیده ستونها، محوطهبندی دقیق و هندسه منحصربهفرد آن، توجه پژوهشگران و باستانشناسان را به خود جلب میکند
معبد آناهیتا یکی از شاخصترین آثار تاریخی و فرهنگی ایران است که نه تنها ارزش میراثی دارد، بلکه بهعنوان نمادی از هویت فرهنگی، باورهای اجتماعی، هنر معماری و معنویت باستانی شناخته میشود.
در سالهای اخیر، پارک خودروها و تردد موتورسیکلتها در پیادهروها به یکی از چالشهای جدی شهرها تبدیل شده و علاوه بر کاهش ایمنی عابران، باعث تخریب کفپوشها، فرسودگی زیرساختها، سد معبر و نازیبایی شهری شده است. این وضعیت نه تنها آرامش شهروندان را مختل میکند، بلکه در نقاط پرتردد موجب افزایش احتمال حوادث، کاهش سرعت تردد عابران و ایجاد نارضایتی عمومی میشود.